Portal www.whynotfly.pl oferuje rezerwację tanich biletów lotniczych, rezerwację hoteli oraz ubezpieczenia podróży.

Nowoczesne centrum rezerwacji biletów lotniczych WhyNotFly.pl oferuje również rezerwację miejsc hotelowych oraz różnorodne ubezpieczenia turystyczne. Dzięki poradnikowi dla podróżników, który znajduje się na naszej stronie, każdy podróżujący – po zakupie taniego biletu lotniczego do Kraków -zostanie zaopatrzony w szczegółowe informacje na temat miejsc swojej podróży.

Skorzystaj z naszej wyszukiwarki, wskaż interesujący Cię termin,a nasz system wyświetli najtańsze bilety lotnicze do Kraków.

Oferujemy bilety lotnicze wszystkich linii zrzeszonych w IATA. Dzięki temu możesz mieć pewność zakupu najtańszych biletów lotniczych do Kraków. Ponadto w naszej ofercie odnaleźć można tanie miejsca hotelowe jak i hotele dla wymagających.

Za rezerwacje dokonane na stronie www.whynotfly.pl możesz zapłacić kartą kredytową, przelewem bankowym lub gotówką. Dajemy również możliwość płatności on-line.

Rezerwując bilety lotnicze do Kraków za naszym pośrednictwem otrzymujecie gwarancję najwyższej jakości usług po najtańszej cenie. Nie zapomnij, że oferujemy również bilety do USA, Kanady, Chin, Indii, Argentyny, Meksyku, Australii, Brazylii, Japonii, Tajlandii, Nowego Jorku, Chicago, Toronto, Bangkoku, Toronto, Sydney, Tokio.

CHINY(Chińska Republika Ludowa)

Stolica: Pekin (Beijing)

Waluta: juan renminbi (RMB);

nowe oznaczenie – China New Yuan (CNY)

1 CNY = 10 jiao = 100 fenów

Język urzędowy: chiński (dialekt mandaryński)

WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE: Obywatele polscy udający się do Chin muszą mieć ważną wizę pobytową lub tranzytową (osoby oczekujące na lotnisku na międzynarodowe połączenia lotnicze nie dłużej niż 24 godziny mogą opuścić lotnisko na podstawie krótkotrwałego zezwolenia uzys­ki­wanego bezpośrednio przy odprawie paszportowej). Wyjazd z terytorium Chin konty­nen­talnych do Specjalnej Strefy Administracyjnej Hongkongu i/lub Makao traktowany jest jako opuszczenie granic ChRL i automa­tycznie anuluje ważność posiadanej wizy jednokrotnej. Planując podróż do tych miejsc, należy pamiętać, aby w chińskich urzędach konsularnych ubiegać się o wizę dwu- lub wielokrotną. Wizę na wjazd do Chin kontynentalnych z Hong­kongu lub z Makao można uzyskać w działających tam biurach łącznikowych centralnych władz ChRL, a także za pośrednictwem agencji turystycznej China Travel Service. Jedynie w wyjątkowych sytuacjach wizę można uzyskać na lotnisku. Pobyt na terytorium ChRL bez ważnej wizy (przedłużenie okresu pobytu poza termin waż­ności wizy) karany jest naliczanią grzywną w wyso­kości ok. 500 CNY za każdy dzień pobytu bez ważnej wizy. Paszport nato­miast powinien być ważny co najmniej 6 miesięcy ponad termin upływu ważności chińskiej wizy. Władze chińskie często nie informują turystów o zamknięciu niektórych granic na czas świąt narodowych, co wielokrotnie już powodowało duże utrudnienia formalne dla planujących opuszczenie w tym czasie terytorium ChRL. Od turystów indywidualnych chińskie urzędy konsularne mogą wymagać okazania biletu powrotnego. Nie ma obowiązku posiadania określonej kwoty pieniędzy na każdy dzień pobytu. Przedłużenia ważności wizy można dokonać jedynie w dużych miastach w Biurach Bezpieczeństwa Publicz­nego, tzw. gonganju (w Wydziałach Kontroli Ruchu Osobo­wego Cudzoziemców). Pro­ce­dura przedłużania ważności wizy trwa zwykle 5 dni roboczych, co należy uwzględnić w planach podróży.

TURYSTYKA:

Poza międzynaro­dowymi portami lotniczymi i kolejo­wymi przejściami na granicy z Kazachstanem, Mongolią, Federacją Rosyjską, KRL-D oraz na południu z Wietnamem dla cudzoziemców dostępne są nieliczne drogowe punkty gra­nicz­ne. Sytuacja przedstawia się podobnie na granicy z Pakistanem, Kirgizją, Kazachstanem, Wietnamem, Laosem. Punkty granicz­ne między Nepalem i Tybetem czynne są tylko okresowo i za­zwy­czaj zamykane są podczas świąt pań­stwowych (co należy zawsze brać pod uwagę, kiedy aplikujemy o określony termin ważności wizy). Cudzoziemcom nie zezwala się na wjazd własnymi pojazdami na terytorium Chin. Wyjątek mogą stano­wić międzynarodowe rajdy, ekspedycje itp., jednak imprezy takie muszą być zorganizowane przez wyspecjalizowaną chińską agencję turystyczną, która opracowuje trasę, uzyskuje stosowne zezwolenia od władz i deleguje osoby towarzyszące cudzoziemcom na trasie przejazdu.

PRZEPISY CELNE:

Wwożąc do Chin środki płatnicze w kwocie powyżej równowartości 5 tys. USD, cudzoziemcy obowiązani są do złożenia stosownej deklaracji celnej; na jej podstawie przy wyjeździe przeprowadzana jest kontrola i odprawa dewiz wywożonych. Aby wywieźć nie zadeklarowane przy wjeździe dewizy o równo­wartości od 5 tys. do 10 tys. USD, cudzoziemiec musi mieć pisemne zezwolenie banku, o które może wystąpić, przed­sta­wiając dokument podróży (paszport) oraz dokumentację pochodzenia środków płatniczych. Jeśli wywożone środki prze­kraczają równowartość 10 tys. USD, oprócz zezwolenia banku wymagana jest także zgoda Biura Kontroli Dewizowej. W de­kla­racji celnej wjazdowej (declaration form for incoming passengers) cudzoziemiec ma obowiązek zgłosić wszystkie wartościowe przed­mioty, które ma przy sobie (np. kamerę wideo, aparat fotograficzny, odbiornik radiowy, cenną biżu­terię). Nie wolno wwozić narkotyków, broni, przedmiotów ostrych, amunicji i materiałów wybuchowych, waluty chińskiej, publikacji uznawanych przez prawo chińskie za szkodliwe (w tym pornografii i wydawnictw krytykujących władze i ustrój ChRL oraz materiałów propa­gujących działanie zakazanych w Chinach sekt, np. Falungong), żywności, roślin, probówek z krwią. Podczas opuszczania terytorium ChRL należy wypełnić tzw. deklarację wyjazdową (declaration form for outgoing passengers), zgodnie z którą wolno wywieźć jedynie ograniczoną ilość alkoholu (zwykle jest to 1 litr, nie może znajdować się w bagażu podręcznym), kamer, lapto­pów, apa­ratów fotograficznych o wartości przekraczającej 5 tys. CNY, waluty chińskiej w gotówce w kwocie wyższej niż 20 tys. CNY (lub 5 tys. USD), dóbr kultury, zagrożonych gatunków roślin i zwierząt, przekaźników i odbiorników radiowych, a także wszel­kich próbek, przedmiotów przeznaczonych do handlu, reklam i ogłoszeń. Nie respektowanie tych przepisów karane jest kon­fis­katą zakwestionowanych artykułów przy przekra­czaniu granicy. Bez certyfikatu zakupu nie wolno wywozić dzieł sztuki, rzadkich wydawnictw, wyrobów z kamieni szlachetnych oraz samych ka­mie­ni szlachetnych.

PRZEPISY PRAWNE:

Uczestnictwo w jakichkolwiek demonstracjach lub rozdawanie ulotek nie jest tolerowane i może narazić na aresztowanie. Przebywanie w stanie nietrzeźwym w miejscach publicznych nie jest akceptowane i stanowi wykroczenie. Posiadanie i zażywanie narkotyków jest zabronione. Za przestępstwa związane z narkotykami prawo chińskie przewiduje surowe kary, z karą śmierci włącznie. Za popełnione przestępstwa cudzo­ziem­com grożą kary określone w przepisach prawa miejscowego. Po­sia­danie narkotyków jest surowo karane, do kary śmierci włącznie. Dopuszczenie się przez cudzoziemców drob­niej­szych wykro­czeń skutkuje zwykle natychmiastowym wyda­le­niem z Chin. Prostytucja jest zakazana, cudzoziemcom za korzy­stanie z niej gro­żą wysokie grzywny oraz kara poz­bawienia wolności do 10 dni.

MELDUNEK:

W Chinach istnieje obowiązek meldunkowy dla cudzoziemców. Pobyt prywatny wymaga rejestracji na naj­bliższym posterunku policji w ciągu 24 godzin od chwili prze­kroczenia granicy. Rejestracji osób zamieszkujących w hote­lach dokonuje administracja hotelu. Wynajmując mieszkanie, cudzo­ziemcy obowiązani są w ciągu 14 dni od momentu wprowa­dzenia się, przy pomocy właściciela lokum, bezwzględnie zamel­dować się na najbliższym posterunku policji.

UBEZPIECZENIE:

Ubezpieczenie zdrowotne lub NW nie jest wymagane. Podróżujący samolotem na trasach krajowych mogą wykupić na lotnisku dobrowolne ubezpieczenie w cenie 20 CNY. Polisy zagranicznych firm ubezpieczeniowych nie są auto­ma­tycznie uznawane. Cudzoziemiec płaci za wszystkie usługi medyczne gotówką. Zwrotu kosztów leczenia można dochodzić po powrocie do kraju, przedstawiając firmie ubez­pieczeniowej rachunki, które w miarę możliwości powinny być wystawione w języku angielskim. Niektóre z firm ubezpie­czeniowych wyma­gają poświadczenia rachunków przez właściwy terytorialnie urząd konsularny RP.

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA: Ważna książeczka szcze­pień jest wymagana, jeśli turysta przybywa z kraju lub regionu umieszczonego na liście zagrożeń epidemiologicznych WHO. Przed przekroczeniem granicy należy wypełnić deklarację zdro­wotną. Nie wpuszcza się do Chin chorych na gruźlicę, trąd, tyfus i cholerę, osób zarażonych wenerycznie, a także chorych psy­chicznie. Od czasu epidemii SARS, tj. od kwietnia 2003 r., podróż­ni są obowiązani do zgłaszania chińskim służbom sanitarno-epidemiologicznym takich objawów jak wysoka gorącz­ka, kaszel, symptomy prze­ziębienia. Wszystkim podróżnym przybywającym do Chin mierzo­na jest przy użyciu elektronicz­nych skanerów tempe­ratura ciała. W Chinach nadal odnotowuje się zwiększoną liczbę zachorowań na żółtaczkę pokarmową typu A – zalecane jest szczepienie profilaktyczne. Turyści często uskarżają się na biegunki i zatrucia pokarmowe – przyczyną takich dolegliwości jest najczęściej żywienie się w przygodnych zakładach gastronomicznych nie przestrzegających norm sanitar­nych. Aby uniknąć dolegliwości gastrycznych, produkty spo­żyw­cze, szczególnie owoce, należy dokładnie myć przed spożyciem. Nie jest wskazane picie nie przegotowanej wody z kranu. W południowej części Chin, na południe od 25. równoleżnika, występuje zagrożenie amebą, malarią, gorączką tropikalną. W re­gionach wiejskich Chin południowych występuje zagro­żenie wirusowym zapaleniem opon mózgowych, które jest roznoszone przez komary. W Tybecie i w innych regionach wysokogórskich nie należy pić nie przefiltrowanej wody.

Opieka medyczna – poza rejonami głębokiego interioru (Tybet, Xinjiang, Gansu, Qinghai, Mongolia Wewnętrzna, część Sichuanu, Guizhou i Yunnanu) – nie stanowi problemu. W wiel­kich miastach działają szpitale wszystkich specjalności, wyposażone w najnowocześniejszą aparaturę medyczną. Opłata za wizytę u lekarza wynosi od 20 do 100 USD. Cena za dobę pobytu cudzoziemca w szpitalu wynosi od 60 do 200 USD i nie obejmuje kosztów usług medycznych, badań ani leków, za które płaci się dodatkowo. Koszty operacji wynoszą od kilkuset dola­rów amerykańskich do kilkudziesięciu tysięcy. W największych miastach Chin w zagranicznych klinikach usłu­gi medyczne i stomatologiczne świadczone są na światowym poziomie, co wiąże się z niezwykle wysokimi kosztami (wizyta lekarska od 90 USD). Ze względów praktycznych przed przyjazdem do Chin lepiej zaopatrzyć się w podstawowe leki krajowe, gdyż popularne jest tu leczenie specyfikami medycyny chińskiej, które nie mają odpowiedników w polskiej farma­kologii. Osoby ze schorzeniami układu krążenia powinny unikać podróży do rejonów wysoko­górskich (Tybet, Sichuan, Yunnan, Qinghai, Gansu, Xinjiang). Wybierając się do Chin, należy koniecznie uwzględnić wystę­pujące w ostatnim czasie zagrożenie wirusem ptasiej grypy. Aby nie narażać się na ryzyko infekcji, należy unikać podróżowania po prowincjach, w których wykryto ogniska choroby (np. Tybet, Qinghai, Xinjiang, Mongolia Wewnętrzna), nie jeść mięsa drobio­we­go niewiadomego pochodzenia, unikać styczności z ptactwem, jak również dokładnie śledzić sytuację epidemiologiczną.

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW:

Cudzoziemiec nie może wjechać na terytorium Chin własnym samochodem. Może jed­nak wynająć lub kupić samochód, jeśli zda egzamin i otrzyma chińskie prawo jazdy. Dokument ten może być wydany przez policję na podstawie polskiego prawa jazdy, po zdaniu egza­minu, jedynie obywatelowi polskiemu mającemu zezwolenie na pobyt na terenie ChRL (residence permit) na okres nie krótszy niż jeden rok. Międzynarodowe prawo jazdy nie jest honorowane. Prowadząc samochód w Chinach, należy pamiętać, iż chińskie prawo drogowe traktuje pieszych oraz rowerzystów w sposób bardzo uprzywilejowany. Oznacza to, że najmniejsza nawet kolizja może pociągnąć za sobą niezwykle wysokie odszko­do­wanie oraz trwające często miesiącami sprawy sądowe. Nieza­leżnie od tego, przechodząc przez jezdnię, trzeba zachować szczególną ostrożność. Miejscowi kierowcy nie respektują pierw­szeństwa pieszych, nawet na pasach i przy zielonym świetle.

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU: Niemal całe terytorium ChRL jest dostępne dla cudzoziemców, z wyjątkiem oznakowanych stref wojskowych, stref przygranicznych oraz innych obszarów, do których wstęp jest ograniczony. Odstępstwem od tej reguły są regiony, w których przyjmuje się wyłącznie zorganizowane grupy turystyczne (np. Tybet, północno-zachodni Xinjiang, niektóre parki narodowe). Planując wyjazd do Tybetu, należy wcześniej uzyskać zezwolenie na podróż. Można je otrzymać, wykupując świadczenia turystyczne w uprawnionym miejsco­wym biurze pod­ró­ży (pakiet usług zawiera zwykle dojazd do Tybetu i trans­port na miejscu, noclegi, organizację wycieczek itp.). W związku z rosnącym zainteresowaniem wyjazdami tu­rys­tycznymi do Tybetu warto w skrócie omówić warunki wjazdu na terytorium tego regionu autonomicznego. Wbrew ogólnie panu­jącym opiniom, nie ma formalnych przeszkód w odnie­sieniu do wyjazdów grupowych do Tybetu. Potrzebna jest natomiast specjalna zgoda władz Tybetu na poruszanie się po tym regionie. Należy ją załatwić przed wyjazdem do Tybetu. Bez wcześniejszego uzyskania pozwolenia nie można dokonać zakupu biletów na pociąg lub samolot. Celem odwiedzenia szeregu regionów w Tybecie wymagane jest posiadanie dodatkowo oddzielnych pozwoleń. Każdy cudzoziemiec podróżujący do Lhasy musi być członkiem grupy turystycznej. Wielkość grupy powinna wynosić co najmniej 2 osoby, jednak minimalna liczba może być zwiększona do 3 lub 4 osób. Wszystkie osoby w grupie turystycznej muszą mieć to samo obywatelstwo oraz posiadać paszport tego samego państwa. Wszystkie formalności związane z podróżą do Lhasy muszą być załatwione co najmniej 10 dni roboczych przed planowanym wyjazdem, z uwagi na to, iż tyle czasu jest wymagane przy ubieganiu się o uzyskanie pozwolenia na wjazd do Tybetu.

Rezerwacja hoteli musi być dokonana z wyprzedzeniem a cały program wycieczki turystycznej zaplanowany przed przyjazdem. Wszystkie wycieczki do Lhasy i Tybetu odbywają się w towarzystwie przewodnika (pilota) turystycznego, który musi być wynajęty przed przyjazdem oraz towarzyszy turystom przez cały okres podróży po Tybecie. Wszelkich formalności należy dopełnić w autory­zowanym chiń­skim biurze podróży, które wymaga przedło­żenia: kopii ważnego paszportu, kopii wizy chińskiej z pasz­portu polskiego, informacji o osobach starających się o wjazd do Tybetu (CV), programu całego pobytu w ChRL oraz szcze­gółowego programu pobytu w Tybecie. Zgoda władz Tybetu jest odpłatna, a biuro podróży zazwyczaj potrzebuje 1 miesiąca na załatwienie wszystkich wymaganych formalności. Podróżując po Chinach, trzeba liczyć się z koniecznością dokonywania opłat na poczet obowiązkowego ubezpieczenia za jazdę autobusami dalekobieżnymi lub opłat turystycznych związanych z przeby­waniem w miejscach atrakcyjnych pod względem kulturowym, historycznym lub przyrodniczym. Najbezpieczniejszym i dość tanim środkiem transportu jest kolej. Miejscowe linie lotnicze szybko się modernizują i obec­nie oferują przyzwoity poziom usług. Jakość usług i stan techniczny transportu samochodowego w Chinach są bardzo zróżnicowane – od nowych, luksusowych autokarów z wszel­kimi wygodami oraz profesjonalną obsługą do zrujnowanych, starych autobusów, których stan techniczny może budzić poważne zastrzeżenia, a pod­różowanie nimi, szczególnie po górskich drogach Chin południowych, może wiązać się z ryzykiem.

BEZPIECZEŃSTWO:

Mimo odnotowywanego z roku na rok wzrostu liczby czynów kryminalnych poziom przestępczości w Chi­nach jest wciąż stosunkowo niski. Najczęstsze są kradzieże kie­szon­kowe w miejscach uczęszczanych przez turystów. Obecnie cudzo­ziemcy – kilka lat temu chronieni jeszcze przez prawo chińskie – podlegają tym samym restrykcjom co obywatele ChRL; w niektórych przypadkach można nawet mówić o dyskry­minacji oraz wymuszaniu dużych kwot pienięż­nych. Warto w związku z tym ze szczególną uwagą odnosić się do przepisów ruchu drogowego, jak również nie uczestniczyć w sytuacjach potencjalnie zagrażających własnemu bezpie­czeń­stwu, bowiem sprawy sądowe ciągną się w Chinach latami, a interwencje urzędów konsularnych często nie są respekto­wane przez lokalne władze. Polskie urzędy konsularne mają do czy­nienia z licznymi przypadkami kradzieży dokumentów podróży. Należy wówczas natychmiast udać się na najbliższy posterunek policji w celu uzyskania zaświadczenia o kradzieży paszportu. Zdarzają się także przypadki wymuszeń pieniędzy w wątpliwej jakości lokalach rozrywkowych, punktach masażu itp. oraz napady na turystów zagranicznych przebywających w odludnych miejscach (np. biwakujących „na dziko”). Nowym zjawiskiem zgłaszanym przez turystów jest kilkakrotne ściąganie należności z konta bankowego podczas płacenia rachunku kartą płatniczą – zwłaszcza w restauracjach, barach, sklepach oraz podczas pobie­ra­nia pieniędzy z bankomatów. Cudzoziemcy często wypo­ży­czają w Pekinie rowery, a właści­ciele wypożyczalni żądają w zastaw dokumentów. Jeżeli zdarzy się kradzież pojazdów, właściciele żądają odszkodowań sięgających kilkuset dolarów. W lokalach zaleca się pilnowanie swoich napojów w celu uchronienia się przed dodaniem do nich niepożądanych substancji.

RELIGIA, OBYCZAJE:

W Chinach nie spotyka się szczególnych restrykcji związanych ze zwiedzaniem przez turystów miejsc kultu. W klasztorach buddyjskich, świątyniach taoistycznych i me­czetach islamskich należy zachowywać się z szacunkiem właściwym miejscom religijnym i respektować obowiązujące tam zalecenia, np. nie fotografować wnętrz zwiedzanych obiektów.

JEDZENIE I NAPOJE:

Jedzenie jest zróżnicowane, ogólnie smaczne i niedrogie. Tam gdzie kelnerzy nie mówią po angielsku, należy wybierać restauracje z ilustrowanym menu. Jeżeli cierpią Państwo na alergie lub pozostają na diecie, zaleca się poproszenie o przetłumaczenie na j. chiński i skonsultowanie z personelem restauracji. Woda butelkowana jest powszechnie dostępna. Wodę z kranu należy przegotować przed spożyciem.

ŚWIĘTA:

Świętami państwowymi w Chinach są: 1 stycznia (Nowy Rok), Chiński Nowy Rok – tzw. Święto Wiosny (święto ruchome, zależne od kalen­darza księży­cowego, zwykle przypada na koniec stycz­nia–początek lutego). Ustawowo wolne są z tej okazji 3 dni, lecz w zależności od układu dni w kalendarzu Chińczycy mają w związku z tymi świętami co najmniej tydzień wolny od prac, Święto Zmarłych przypada na przełom marca i kwietnia, 1 maja (Święto Pracy), na przełom września i października wypada Święto Festiwalu Smoczych Łodzi, Święto Środka Jesieni lub Ciastek Księżycowych również wypada na przełomie września i października, 1 października (Święto Narodowe – Utworzenia Chińskiej Republiki Ludowej). Podczas tych świąt nie pracują urzędy, ale czynne są sklepy, a w dużych miastach domy towarowe są otwarte nawet dłużej niż w dni powszednie. W okresie świąt ogromnie wzrasta krajowy ruch turystyczny. Miliony chińskich podróżnych odwiedzają tu­rystycznie atrak­cyjne miejsca. Ceny biletów i usług są wówczas najwyższe, mogą również występować trudności z rezer­wacją hoteli i zakupem biletów komunikacyjnych.

PRZYDATNE INFORMACJE:

• Paszport oraz wiza chińska

Cudzoziemiec musi mieć przy sobie paszport z ważną chińską wizą – jest on niezbędny m.in. przy meldowaniu się w miejscu czasowego pobytu (hotele, pensjonaty), przy zakupie biletów na wszystkie rodzaje środków komunikacji, a także przy wejściu na lotniska i wymianie pieniędzy w banku.

Radzimy, więc przed udaniem się na wycieczkę do Chin zrobienie kserokopii pierwszej strony swojego paszportu oraz strony, na której znajduje się ważna wiza chińska. Taką kserokopię należy nosić przy sobie w innym miejscu niż paszport.

• Waluta/karty kredytowe/gotówka

Podstawowo jednostką monetarną jest yuan, który dzieli się na dziesięć jiao, a ten na dziesięć fenów. W Chinach można wypłacić gotówkę bezpośrednio z bankomatów przy pomocy międzynarodowej karty kredytowej lub debetowej w bankomatach banków chińskich, na których znajduje się logo Maestro lub Visa. Zazwyczaj limit jednej wypłaty wynosi 2500 RMB, czyli 250 Euro, jednak można dokonywać kilku wypłat bezpośrednio po sobie. Karty kredytowe są zazwyczaj akceptowane, ale przed dokonaniem zakupu należy sprawdzić możliwości zapłaty kartą. Większość ban­komatów przyjmuje jedynie karty wydane przez chińskie banki. Udając się w odległe rejony Chin, lepiej upewnić się (np. przy zamawianiu hotelu), czy można posłużyć się tam konkretną kartą płatniczą, lub zawcza­su zaopatrzyć się w gotówkę. Karty płatnicze są przyjmowane zwykle tylko w hotelach co najmniej średniej klasy oraz w większych sklepach i supermarketach w dużych miastach. Ostatnio na południu Chin (Kanton, Shenzhen) odnotowuje się przypadki wypłaty przez bankomaty fałszywych banknotów – o czym należy natychmiast powiada­miać miejsco­wą policję. Nie nale­ży udostępniać kart miejscowej obsłudze, która powin­na zrealizować rachunek za pomocą tzw. terminalu w obec­ności klienta

Należy zapisać numer konta bankowego, EC lub kart kredytowych, numeru telefonu do swojego banku oraz nazwy wydawcy kart na wypadek ich utraty lub kradzieży. Wymiany dewiz można dokonać w bankach i ich filiach na lotniskach, dworcach, w hotelach. Stanow­czo prze­strzega się przed korzystaniem z przy­pad­kowych usług wymiany pieniędzy (proceder prawnie zabroniony, ponadto zdarzają się oszustwa – istnieje duże ryzyko otrzymania fałszy­wych bankno­tów chińskich).

• Zdrowie/Leki

Przynajmniej na sześć tygodni przed wyjazdem należy upewnić się jakie szczepienia są wymagane. Wymagania dotyczące szczepień znacznie różnią się w zależności od tego, jaką część Chin będzie się odwiedzać.

Ze względu na wilgoć powietrza i smog w miesiącach letnich, osoby z chorobami układu oddechowego powinny szczególnie na siebie uważać.

Niektóre szpitale międzynarodowe posiadają własne apteki, w których dostępne są lekarstwa importowane. Niestety, nie wszystkie zagraniczne leki można znaleźć w Chinach, a ich cena jest w większości bardzo wysoka. Doradza się zabranie wystarczających zapasów własnych leków.

Przy wwozie lekarstw, należy zabrać ze sobą receptę. Tylko wówczas możliwy będzie wwóz leków do Chin.

• Zakwaterowanie

Udając się w podróż po Chinach, należy pamiętać, że nie wszyst­kie hotele są uprawnione do przyjmowania cudzo­ziem­ców. Najtańsze hotele, gościńce i noclegownie są za­zwy­czaj otwarte tylko dla Chińczyków i odmawiają przyjęcia cudzoziemców.

Z tego właśnie powodu proszę upewnić się, czy posiadają Państwo potwierdzenie rezerwacji hotelowej; nie powinno się przyjeżdżać do Chin bez rezerwacji hotelu lub wiarygodnego potwierdzenia, gdzie zostaną Państwo zakwaterowani. Prosimy o szczególną uwagę w przypadku rezerwacji online mieszkań u osób, których Państwo nie znają.

• Telefony komórkowe

Chińska karta SIM, telefon trzyzakresowy oraz zdjęty SIM lock zapewni Państwu możliwość połączeń telefonicznych pod numerem miejscowym podczas podróży.

Karty SIM (“sim ka”) można zakupić na miejscu.

• Internet

Internet jest dostępny w większości hoteli oraz kawiarni internetowych w mieście. Większość z nich jest oznaczona z zewnątrz w sposób widoczny znakiem 网吧.

• Poruszanie się po mieście

Z języków obcych najbardziej rozpowszechniony jest an­giel­ski. W hotelach i biurach podróży w większości przy­padków można się nim porozumieć. W dużych ośrodkach miejskich komunikacja również nie będzie utrudniona – szcze­gólnie z młodzieżą. Na prowincji trzeba się liczyć z trudnościami.

Taksówki (“chu zu che” 出租车 lub “da di” 打的) łatwo rozpoznać, jest ich mnóstwo, są generalnie bezpieczne i niedrogie. Zawsze proszę mieć przy sobie wizytówkę hotelu. Znajduje się na niej adres i nazwa hotelu w j. chińskim, co pomoże kierowcy dowieźć Państwa we właściwe miejsce.

Na lotniskach, w hotelach, na stacjach kolejowych oraz w miejscach turystycznych należy korzystać z taksówek czekających na postoju. Wszystkie taksówki mają liczniki, więc proszę uważać na osoby, które próbują negocjować cenę przed rozpoczęciem podróży.

Zalecamy zakup „Taxi Book” – dostępnej w większości księgarni. Wystarczy pokazać kierowcy taksówki, dokąd chcą Państwo się udać, a jeżeli kierowca nie potrafi czytać, na tej samej stronie znajdziecie Państwo wersję w Pinyin (łacińska transkrypcja chińskich znaków).

Stosunkowo nowoczesne metro (”di tie” 地铁) jest bardzo tanim i bezpiecznym sposobem poruszania się po mieście. Bilety należy zakupić przy wejściu do stacji metra.

Wypożyczenie samochodu jest możliwe jedynie z ważnym chińskim prawem jazdy.

• Napiwki

Nie ma obowiązku dawania napiwków w Chinach. Jednak, jeżeli przebywają Państwo na wycieczce zorganizowanej, pilot może zasugerować wręczenie stosownych gratyfikacji przewodnikom i kierowcom.

• Zakupy i okazje

Zakupy w Chinach są narodowym sposobem spędzania wolnego czasu. Jednak markowe ubrania, papierosy, kosmetyki, DVD, itp. oferowane na ulicach po zniżkowych cenach są kopiami. Podrabianie towarów jest nielegalne i produkty te mogą zostać skonfiskowane przy wyjeździe. Chińskie władze celne mogą zażądać dodatkowych opłat.

W małych sklepach i na targowiskach należy się targować. Niektóre wyprzedaże mogą wydawać się atrakcyjne, ale należy podchodzić do nich rozważnie i płacić jedynie ceny, które wydają się Państwu rozsądne. W dużych sklepach nie negocjuje się cen, ale można poprosić o zniżkę.

Antyków, które nie posiadają czerwonej pieczątki władz chińskich nie można wywieźć z kraju.

Urzędy i przedsiębiorstwa pracują w Chinach od poniedziałku do piątku zwykle od 8.00 do 17.00, z przerwą na obiad. Nie dotyczy to sklepów i firm usługowych, które pracują w każdy dzień tygodnia. Sklepy rzadko są zamykane przed godziną 20.00.

Niewielu Chińczyków posługuje się językami obcymi i ich użycie nie jest powszechne.

Pekin proponuje swoim obywatelom szczególnie szeroki wachlarz rozrywek od ciekawych tańców ludowych, przez sztuki teatralne, koncerty po same operowe przedstawienia. W trakcie wizyty w Pekinie warto odwiedzić tradycyjną chińską operę, całkiem odmienną od tych, które znajdują się w Europie. Jedną z ciekawych i popularnych rozrywek wśród Pekińczyków jest puszczanie latawców. Tradycja tych zawodów sięga aż X wieku. W godzinach popołudniowych w parkach miejskich można zobaczyć setki latawców, zwłaszcza podczas święta yang czyli dziewiątego dnia dziewiątego miesiąca w kalendarzu chińskim.

Dynamiczny rozwój ekonomiczny wymusił na rządzie rozwinięcie transportu i dzięki temu Pekin posiada dziś największą sieć komunikacyjną w kraju. Dodatkowym atutem jest lokalizacja międzynarodowego portu lotniczego, który znajduje się 23 km od centrum miasta. W Pekinie znajdują się trzy główne dworce kolejowe, natomiast w samym centrum jest aż 5 stacji kolejowych. Cześć pociągów wyjeżdżających z Pekinu ma znaczenie międzynarodowe, gdyż dojeżdża do rosyjskiej stolicy - Moskwy, Hongkongu oraz Korei Północnej. W związku z Igrzyskami Olimpijskimi, które odbyły się w 2008 roku, szybko udoskonalono także kolej miejską. W stolicy mamy możliwość podróżowania trolejbusami lub autobusami. Środkiem transportu, który również cieszy się dużą popularnościom jest metro. Najdroższym ze spotykanych w Pekinie środków lokomocji są taksówki. Jak widać jest wiele sposobów poruszania się po Pekinie, ale najszybszym i najbardziej rozpowszechnionym sposobem przemieszczania są rowery. Trasy rowerowe rozciągają się przez całe miasto, a samych dwu kołowców jest niemal tyle samo co samochodów.

Port lotniczy Beijing Capital International znajduje się 32 km na północny wschód od centrum Pekinu. Jest to największe i najruchliwsze lotnisko w Chinach. W 2008 roku lotnisko obsłużyło ponad 55 milionów pasażerów, co stawia je na ósmym miejscu na świecie pod względem ilości przewiezionych osób.

Do dyspozycji podróżnych są trzy terminale.
Do dyspozycji pasażerów na lotnisku są: przechowalnie bagażu, udogodnienia dla osób podróżujących z dziećmi, biuro rzeczy znalezionych, informacja turystyczna, szatnie, banki, poczta, palarnia, poczekalnia oraz sklepy (również strefa bezcłowa), herbaciarnie, kawiarnie i restauracje. Komunikację pomiędzy terminalami umożliwiają specjalna kolejka i bezpłatne autobusy.

Podróż z/do lotniska:

• samochód - lotnisko jest dostępne z czterech gróg ekspresowych. Dwie z nich łączą bezpośrednio północno-wschodnią część Pekinu z lotniskiem. Pozostałe dwie łączą natomiast lotnisko z pobliska autostradą.
• taxi - postoje taksówek są usytuowane przy terminalach. Podróż taksówką z lotniska do Pekinu może kosztować od 100 do 200 CNY, w zależności od odległości.
• autobusy - lotnisko oferuje sześć różnych tras autobusowych do różnych punktów w Pekinie, w tym do: Xidan, Fangzhuang, na dworzec w Pekinie, Zhongguancun i lotnisko Nanyuan a także do Tianjin i Qinhuangdao.
• metro - lotnisko w Pekinie obsługiwane jest przez Airport Express Line pekińskiego metra. 28,1 km linii biegnie od terminalu 3. do terminalu 2., a potem do miasta, zatrzymując się na stacjach Sanyuanqiao i Dongzhimen.
• wynajem aut - lotnisko umożliwia wypożyczenie samochodów, ale tylko z kierowcą. Biura wypożyczalni samochodów znajdują się w hali przylotów.

WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE.

Od grudnia 2007 roku Polska należy do strefy Schengen. Oznacza to, że wiza wjazdowa do Polski ważna jest również na wszystkie kraje strefy.
W ramach zasady wolnego przepływu osób, obywatele krajów Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Szwajcarii nie potrzebują wizy na pobyt w Polsce, niezależnie od jego długości.
Do 90-dniowego pobytu bez wizy na terenie strefy Schengen upoważnieni są obywatele: Andory, Argentyny, Australii, Brazylii, Brunei, Chile, Chorwacji, Gwatemali, Hondurasu, Hongkongu, Izraela, Japonii, Kanady, Kostaryki, Makau, Malezji, Meksyku, Monako, Nikaragui, Nowej Zelandii, Panamy, Paragwaju, Korei Południowej, Salwadoru, San Marino, Singapuru, Urugwaju, Stanów Zjednoczonych, Watykanu i Wenezueli.
Obywatele Białorusi, Ukrainy i Rosji od 1 października 2003 objęci są obowiązkiem wizowym, co jest następstwem polskiego członkostwa w strukturach UE od 1 maja 2004.

Tryb wizowy - w rozumieniu polskich przepisów - jest podstawowym trybem udzielania zezwolenia na wjazd do kraju. O wizę cudzoziemiec występuje w polskiej placówce konsularnej za granicą. Musi być przygotowany na podanie swoich danych osobowych, wskazanie deklarowanego terminu pobytu na terytorium Rzeczpospolitej i podanie m. in. celu wizyty. Konsul potwierdzi przyjęcie wniosku wizowego stosowną pieczęcią w paszporcie. Zależnie od rodzaju wizy i okresu ważności opłaty za wizę wynoszą od 10 do 80 Euro. W przypadku odmowy przez Konsula wydania wizy, wniesiona opłata nie podlega zwrotowi. W związku ze wstąpieniem Polski do Unii Europejskiej ponownie wprowadzono ruch wizowy z Białorusią, Rosją i Ukrainą. Dzięki korzystnej umowie bilateralnej obywatele Ukrainy nie będą jednak musieli wnosić opłat wizowych.

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA.
Nie występują tu szczególne zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne i nie są wymagane szczepienia.
Obywatele innych państw korzystający z usług opieki medycznej na terytorium Polski muszą płacić za świadczenia medyczne. Dlatego zalecane jest ubezpieczenie się na czas podróży w firmie ubezpieczeniowej we własnym kraju.

Do bezpłatnych świadczeń zdrowotnych podczas pobytu w Polsce mają prawo osoby uprawnione do opieki zdrowotnej na podstawie przepisów wspólnotowych o koordynacji. Przysługuje ono u świadczeniodawców, którzy zawarli umowy na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z Narodowym Funduszem Zdrowia. Takie osoby powinny przed wyjazdem wyposażyć się w Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ).

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW.
W Polsce obowiązuje ruch prawostronny. Na drogach obowiązują następujące ograniczenia prędkości:

• teren zabudowany - do 50 km/h
• poza terenem zabudowanym - do 90 km/h
• strefa zamieszkania - do 20 km/h
• droga ekspresowa dwujezdniowa - do 110 km/h
• droga ekspresowa jednojezdniowa - do 100 km/h
• droga dwujezdniowa, o co najmniej dwóch pasach w każdą stronę - do 100 km/h
• autostrada - do 130 km/h

Zapinanie pasów bezpieczeństwa jest obowiązkowe dla kierowców oraz pasażerów na przednich i tylnich siedzeniach. Dzieci do 12. roku życia muszą jeździć w specjalnych atestowanych fotelikach.
Obowiązkowa jest jazda z włączonymi światłami mijania przez cały rok.
Podczas jazdy rozmowa przez telefon komórkowy może odbywać się jedynie przez zestaw słuchawkowy lub głośnomówiący.
Dopuszczalna ilość alkoholu we krwi u kierowcy to 0,2 promila. Przekroczenie 0,5 mg/l alkoholu we krwi jest przestępstwem i podlega karze pozbawienia wolności do dwóch lat.

Inne informacje - Ogólnopolska sieć pomocy drogowej dostępna jest pod numerem telefonu 0719637

ŚWIĘTA.
Polacy uchodzą za naród lubiący świętować, przywiązany do tradycji, podtrzymujący dawne obyczaje. Najdawniejsze obrzędy, zwłaszcza te sięgające jeszcze czasów pogańskich, dawno już zatraciły swój magiczny charakter, stając się barwnym reliktem przeszłości i elementem zabawy. Związek z tradycją odczuwa się najmocniej w czasie obchodów największych świąt kościelnych takich, jak Boże Narodzenie, Wielkanoc czy Boże Ciało, podczas którego organizowane są procesje, czy dzień Wszystkich Świętych. Sporą popularnością cieszą się wciąż pielgrzymki do miejsc otaczanych kultem religijnym; dla katolików jest to m.in. częstochowski klasztor na Jasnej Górze, dla Żydów grób cadyka w Leżajsku, dla prawosławnych Grabarka.
W kalendarzu uroczystości państwowych najważniejsze miejsce zajmuje rocznica odzyskania przez Polskę niepodległości w 1918 r., obchodzona 11 listopada, oraz rocznica uchwalenia w 1791 r. pierwszej polskiej konstytucji, świętowana 3 maja. W tych dniach, ustawowo wolnych od pracy, organizowane są uroczyste akademie, pochody, koncerty i festyny.
W Polsce obchodzi się także święta o nieco innym charakterze. Należą do nich: Dzień Kobiet (8 marca; obecnie znacznie mniej popularny niż za czasów Polski Ludowej), Dzień Matki (26 maja), dzień Babci (21 stycznia) czy Dzień Dziecka (1 czerwca), któremu towarzyszą liczne imprezy dla najmłodszych.

Spośród lubianych i kultywowanych tradycji warto także wymienić Andrzejki - ostatnią zabawę przed Adwentem, połączoną z rozmaitymi wróżbami na nadchodzący rok. Najpopularniejszą z nich jest odczytywanie przyszłych losów z kształtów, jakie przybiera gorący wosk wlewany do zimnej wody.

TELEFONY ALARMOWE.

Z telefonu stacjonarnego:

• 999: Pogotowie
• 998: Straż Pożarna
• 997: Policja
• 981: Pomoc drogowa
• 986: Straż miejska

Z telefonu komórkowego:
Należy wybrać dodatkowo numer kierunkowy miasta, na przykład: 22 - 997 - aby połączyć się z posterunkiem policji w Warszawie. W budkach telefonicznych połączenia z numerami alarmowymi są bezpłatne. Istnieje także uniwersalny numer alarmowy: 112, pod który można dzwonić bez numeru kierunkowego. Rozmowa zostanie przekierowana do odpowiedniej służby ratunkowej. W sytuacjach wyjątkowo poważnych najlepiej wybierać bezpośrednio numer jednostki ratowniczej (999, 998, 997), gdyż numer 112 może działać niepoprawnie w niektórych regionach.

Miasto posiada liczne zabytki m.in. kościół Mariacki, Sukiennice, większość zabudowy dzisiejszego Starego Miasta, nowe fortyfikacje z Barbakanem. Stare centrum Krakowa wraz z całym zespołem zabytkowym zostało wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. Znajduje się tu ponad 600 zabytkowych obiektów, wśród nich jest kościół Mariacki z ołtarzem gotyckim oraz Rynek Główny – największy średniowieczny rynek w Europie.
Współcześnie Kraków jest jednym z najważniejszych europejskich ośrodków kultury, nauki, sztuki i turystyki. Mieści się tu wiele muzeów (najstarsze w Polsce Muzeum Czartoryskich z imponującą kolekcją malarstwa), kilkanaście teatrów (Teatr Stary i Teatr Stu), 15 wyższych uczelni, filharmonia, galerie, kluby, kabarety (Piwnica pod Baranami). Na uwagę zasługują ważne międzynarodowe festiwale, imprezy kulturalne i naukowe.

Miasto przecinają drogi krajowe i europejskie. W podkrakowskich Balicach znajduje się jeden z najruchliwszych portów lotniczych - Kraków Aiport im. Jana Pawła II - położony 11 km na zachód od centrum miasta. Port lotniczy posiada dwa terminale: T1 międzynarodowy i T2 krajowy. Na lotnisko z centrum miasta można dostać się dzięki połączeniu obsługiwanemu przez szynobusy "Balice Ekspres" oraz połączenie autobusowe.
Niedaleko z Krakowa w Pobiedniku Wielkim położone jest lotnisko sportowe Kraków-Pobiednik z trawiastym polem wzlotów. Zarządzane jest przez Aeroklub Krakowski. W ramach aeroklubu działają sekcje samolotowa, szybowcowa, spadochronowa, balonowa i modelarska.
Po mieście można poruszać się tramwajami, autobusami lub taksówkami. W 2008 roku otworzony został tunel (Krakowski Szybki Tramwaj).
Kraków jest jednym z najważniejszych w Polsce węzłów kolejowych. Zapewnia połączenia krajowe oraz międzynarodowe.
Natomiast dworzec kolejowy, nowy dworzec autobusowy, podziemny odcinek Krakowskiego Szybkiego Tramwaju oraz parking nad Galerią Krakowską wchodzą w skład Krakowskiego Centrum Komunikacyjnego. Cechami odróżniającymi od pozostałych węzłów przesiadkowych jest centralna lokalizacja oraz dogodne połączenia transportowe z resztą aglomeracji, realizowane przez klasyczną kolej, autobusy, busy oraz przez Szybką Kolei Aglomeracyjną.

Kraków Airport im. Jana Pawła II (skrócona nazwa – Kraków Airport) – jest to międzynarodowe lotnisko, które znajduje się 11 km na zachód od centrum Krakowa.

Port w krakowskich Balicach funkcjonował jako lotnisko wojskowe. W 1964 roku część istniejącego już lotniska przeznaczono dla lotnictwa cywilnego. Port prężnie się rozwijał. W 1995 roku przyjął imię Jana Pawła II. W 2007 roku otwarto terminal krajowy oraz nową część terminalu T1. W tym samym roku zmieniono nazwę lotniska z Międzynarodowy Port Lotniczy im. Jana Pawła II Kraków-Balice na Kraków Airport im. Jana Pawła II. W 2009 roku – pod względem odprawianych pasażerów i ilości operacji lotniczych - port był na 2 miejscu w Polsce.

Dojazd do centrum miasta trwa – w zależności od środku transportu – około 20 - 40 min.

Do centrum Krakowa można dostać się za pomocą:

• Połączenia kolejowego – pomiędzy lotniskiem a centrum Krakowa kursuje specjalna linia PKP - „Balice Ekspres”. Koszt przejazdu z portu do dworca Kraków Główny kosztuje około 6 - 8 zł.

• Połączenia autobusowego – koszt biletu, do którego ceny wliczony jest przewóz bagażu, wynosi 3 - 5 zł. Do centrum Krakowa dostać można się liniami :

292 – kursuje codziennie, co około 30 - 45 min.
208 – kursuje codziennie, co około 40 min.
209 (nocna) – codziennie, kilka kursów w ciągu nocy

• Połączenia drogowego – w sąsiedztwie portu przebiega autostrada A4. W terminalu swoją bazę ma kilka wypożyczalni samochodów. Koszt przejazdu taksówką powinien wynieść około 50 zł, jednak zalecamy, aby przed rozpoczęciem kursu spytać o jego cenę.